banner1
Logo

از کیوکوشین تا موی تای با شیدوکان09-08-92

 

 

 

 

۱۲ سال پس از اینکه یوشیجی سونو در مسابقات اوین کیوکوشین ژاپن به مقام قهرمانی دست یافت، موی تای را هم فرا گرفت تا با تلفیق این دو سبک...

 

از کیوکوشین تا موی تای با شیدوکان

۱۲ سال پس از اینکه یوشیجی سونو در مسابقات اوین کیوکوشین ژاپن به مقام قهرمانی دست یافت، موی تای را هم فرا گرفت تا با تلفیق این دو سبک، سبک تازه ای به نام ”شیدوکان“ را به دنیای رزمی معرفی کند. سبکی که به گفته خودش روش سامورائی ها را پی می گیرد و عزم و اراده هنرجویان را برای رسیدن به هدف تقویت می کند.

یوشیجی سونو در این گفتگو از اختلاف نظرش با اویاما و اینکه چگونه برخلاف ایده استاد کبیر کیوکوشین سر از موی تای درآورد. برای ما سخن می گوید.

قبل از هر چیز بگوئید چگونه با هنرهای رزمی آشنا شدید؟

همانند خیلی از بچه های ژاپنی من با جودو شروع کردم و شش سال آن را ادامه دادم.

چه موقع با کاراته آشنا شدید؟

من در ۱۶ سالگی به واسطه سینما با کاراته آشنا شدم. با مشاهده فیلم های هنرهای رزمی بود که برای اولین بار مبارزاتی را می دیدم که از دست ها و پاهایشان استفاده می کردند تا به حریفان خود ضربه بزنند. چیزی که برای من جالب بود سرعت تکنیک ها بود و به یاد دارم که تکنیک های مشهور شونو (کناره دست) خیلی روی من اثر گذاشتند.

پس شما جودو را کنار گذاشتید تا کاراته کار کنید با چه سبکی شروع کردید؟

من در ۱۵ سالگی با وادو ریو شروع کردم. اما فقط شش ماه طول کشید زیرا دوجوئی که در آن تمرین می کردم فرو ریخت. پس از این اتفاق من دنبال دوجوی استاد اویاما رفتم.

شما به سمت استاد اویاما رفتید؟

در آن زمان مؤسسه اویاما در هنرهای رزمی بسیار معروف بود. دوجوی او به دلیل سختگیری، انضباط و تمرینات بسیار سخت معروف بود. و من دنبال چنین چیزی بودم. من ۱۶ سال کیوکوشین کای کار کردم.

سپس شما مدرسه استاد اویاما را ترک کردید، دلیلش چه بود؟

وقتی موی تای وارد ژاپن شد من می خواستم در این سبک مبارزه کنم تا خودم را با قهرمان آنها بسنجم. اما استاد اویاما نسبت به این رشته جدید رقابتی نظر خوبی نداشت. او از من خواست که انتخاب کنم، زیرا نمی خواست که شاگردانش در سبک های دیگر مبارزه کنند. بنابراین من تصمیم گرفتم کیوکوشین را ترک کنم.

پس از کنار گذاشتن کیوکوشین چه کردید؟

در رشته مو ی تای در ژاپن مبارزه کردم. در اولین مبارزه ام در برابر کانان پای تایلندی شکست خوردم. پس از آن برای چند ماه به تایلند رفتم تا به تمرین بپردازم و مبارزه کنم.

پس از این تجربه بود که شما تصمیم گرفتید سبک خودتان را ابداع کنید؟

این تصمیمی است که مدت درازی تجزیه و تحلیل شد و نتیجه سال ها تحقیق است. شیدوکان رسماً در سال ۱۹۷۸ به وجود آمد.

شما از ابداع شیدوکان چه انگیزه هائی داشتید؟

شیدوکان مطلقاً به معنای پیروی از خط سیر سامورائی ها است. چیزی که در هنرهای رزمی بیشترین اهمیت را برای من دارد. انضباط، کار ذهنی و جستجوی مداوم برای پشت سر گذاشتن محدودیت ها است. من خواستم به نیروی ذهنی سامورائی ها، عزم و اراده آنها و نیروئی که برای خارج نشدن از مسیر تا زمان رسیدن به هدف داشتند، دست یابم. انسان ممکن است از نظر فیزیکی و تکنیکی قوی باشد اما از نظر ذهنی ضعیف باشد.

هدف شیدوکان تربیت رزمی کاران کامل در همه سطوح است. شعارهای آن عبارتند از: ریتم، سرعت و ضربه سخت.

رقابت های شیدوکان open هستند، بنابراین بدون تبعیض قائل شدن میان سبک ها برای همه آزاد می باشند. چرا چنین می خواستید؟

هنگامی که ادعا می کنیم یک هنر مبارزه ای مؤثر را کار می کنیم، آزاد نبودن مشکل است. گشاده بودن به روی دیگران مفید و سودمند است. اگر از رو در رو شدن با مبارزان رشته های دیگر خودداری کنیم چگونه می توانیم ادعا کنیم که مهارتی داریم. انجام شیدوکان به این معنی نیست که خود را در سبک انعطاف ناپذیر و منحصراً مختص به یک سیستم کاملاً برنامه ریزی شده حبس کنیم، بلکه برعکس، باید حاضر باشیم که خود را با تمام انواع رقابت ها وفق دهیم. اصلی که من شخصاً بر آن نظارت دارم آن است که برنامه ریزی ها دقیق و قاطع باشند و داوری های مبارزات همواره بی طرفانه باشند.

فقط با این شرایط است که شیدوکان در دنیا گسترش می یابد. شکست باید منبع جدید انگیزه برای پشتکار داشتن در مسیری باشد که شما انتخاب کرده اید. هر شکستی باید تجزیه و تحلیل شود تا بعداً مورد استفاده قرار گیرد و باعث پیشرفت شود. مانند آن است که شما روحیه ای را برای خود بسازید که آمادگی رویاروئی با آزمون های جدید را داشته باشد.

استاد یوشیجی سونو

استاد یوشیجی سونو از نسل مستقیم یک خانواده سامورائی است. او ۲۹ سپتابمر ۱۹۴۷ در توکوروزاوا، یکی از ایالت های سایتاما به دنیا آمد. او که کاراته کاری استثنائی است تحت آموزش کنجی کوروساکی قرار گرفته است. گنجی کوروساکی به همراه تاداشی تاکامورا و آگیو فوجی هیرا از معروفترین اعضاء تیم پرافتخار کیوکوشین کای در سال های باشکوه و پرعظمت این رشته رزمی بودند؛ استاد یوشیجی سوتو از بزرگترین مبارازن زمان خود شبود.

هنگامی که ژاپن موی تای را کشف کرد. یوشیجی سونو هدفش غلبه کردن بر این مبارزان جدید بود. به دلیل اصرار و زیادش موقعیتی برای او پیش می آورند که با قهرمان تایلندی، کاتان پای رو در رو شود. یوشیجی سونو بخ خودش و به نتیجه مبارزه مطمئن بود، اما متأسفانه سناریو طور دیگری اجرائ می شود. اگر در راند اول، دو حریف با هم برابرند.

در چهار راند دیگر پیروزی با حریف تایلند یاست و سونو جوان نجات خود را فقط مدیون نیروی ذهنی فوق العاده اش می باشد. او مبارزه را به حریف می بازد و این یکی از بزرگترین ناکامی های زندگی وی بود! اما این تجربه اندوهبار، سنگ دیگری است برای ساختن بنائی که سونو مشغول آن است.

او تصمیم خودش را می گیرد، به تایلند می رود تا این هنر ویران کننده را که همان موی تای است فرا بگیرد. پس از چند ماه تمرین سخت، سونو با ناک اوت، در دور دوم ساکااو چارمون تایلندی را شکست می دهد. سپس به ژاپن برمی گردد و در آنجا ۹ پیروزی پیاپی را کسب می کند. در سال ۱۹۶۹ کاراته کیوکوشین کای آغوش خود را به روی رشته های دیگر می گشاید و در اولین مبارزه آزاد شاهد حضور استاد یامازاکا و استاد سونو هستیم.

در همان سالاستاد سونو در شهر زادگاه خود ”دوجو سونو“، ”مؤسسه بدنسازی سونو“ را افتتاح می کند. موسسه بدنسازی او اولین مکانی است در ژاپن که کاراته و موی تای را با هم عرضه می کند. استاد سونو که از ابتدای ورودش به هنرهای رزمی، مسیر اجداد سامورائی خود را دنبال می کند در سال ۱۹۸۱ مرکز جدیدی را بنیان می گذارد که مستقیماً از فلسفه ای که همواره مورد احترام او بوده الهام می گیرد. کاراته شیدوکان متولد می شود. اکنون شیدوکان بیش از صد هزار رزمی کار در ژاپن دارد.

 

 

 

 

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 5.00 (2 Votes)